Mijn Trail De Ventoux

Mijn Trail De Ventoux

redactie One comment
Blog Leden Nieuws

 

De Ventoux is de ‘Kale Berg’ in de Provence. Afgelopen jaar de finishplaats van de touretappe waar Mollema zijn Waterloo vond!
Na hem in de afgelopen jaren al een aantal keren op de fiets te hebben bedwongen, wilde ik De Ventoux ook wel eens lopend ervaren. Het kwam er alleen maar niet van. Te warm, te koud, teveel wind (Mistral) of te nat. Afgelopen vakantie was het ook weer prima fietsweer, maar wéér te warm (25-29 graden) om lange stukken te lopen. De route loopt namelijk vanuit Bédoin over de zuidhelling naar boven met weinig schaduw. Maar in het laatste weekend van onze vakantie, na een heftige wolkbreuk op zondag, zakt de temperatuur een aantal graden grijp ik op maandag mijn kans. Thuis heb ik al uren boven de stafkaart gehangen en intussen heb ik ook al kleine stukjes van het parcours verkent tijdens onze wandelingen. Ik kies uiteindelijk voor de Forest Road. Deze route is wel de langste, maar ook wel de veiligste (qua ondergrond) om alleen te lopen.

Om 10.00 uur zet Paul mij af aan de rand van Bedoin, daar waar het asfalt ophoud, op zo’n 350 meter hoogte. Tussen hier en de top liggen dan nog 1624 hoogtemeters te gaan. Camelbak om met: 1,5 liter water, telefoon, stafkaart, extra shirt, bufje en een paar gelletjes.

In de 1e km loop ik meteen al een stukje fout. O jee. Maar ik heb één van de schermen op de Garmin ingesteld op hoogtemeters en kompas. Met die gegevens en de stafkaart erbij zit ik alweer snel op het goede spoor. Het klimt gestaag, maar is goed te lopen. De paden zijn wel anders dan in de alpen. Veel keien, los en vast, dus geconcentreerd lopen om niet uit te glijden of te zwikken. Al snel heb ik fantastische uitzichten over het Rhonedal en op de Dentelles de Montmirail. Af en toe stop ik voor een foto. Het gaat voorspoedig en al na 1.25.00 uur heb ik er 10 km opzitten en sta ik, volgens het wandelroute paaltje, op 1077 meter hoogte. Hier stuur ik Paul, zoals afgesproken, een sms, zodat hij weet waar ik ben. Lees verder.

 

1 Comment

John Boer

oktober 9, 2013 at 9:51 pm

Prachtig verslag Els! Alsof je als lezer zelf meeloopt.Wat kan sporten en af en toe flink afzien toch mooi zijn. Moet je lichaam als voertuig natuurlijk wel mee willen werken..