Berenloop Marathon

Berenloop Marathon

Ruud Verhoef 2 comments
Blog Leden

Na afloop twidderde ik al: Het was niet de bedoeling, het ging vlot, het ging zoals het ging, het ging vlot 42km lang. Het was genieten, het was prachtig, het was lekker weer. Het ging vanzelf!

In het voorjaar had ik al ingeschreven voor de marathon bij de Berenloop. Geïnspireerd door al die prachtige verhalen van vorig jaar wilde ik nu zelf voor het eerst in mijn leven een Waddeneiland bezoeken, eigenlijk met de bedoeling er een lang weekend van te maken.

Dat is er niet van gekomen en omdat ik na de Transalpinerun door meerdere omstandigheden aanvankelijk kampte met inspiratiegebrek had ik ook eigenlijk helemaal niet zoveel zin in de Berenloop. Maar na een paar keer hardloopforensen kreeg ik toch een paar 30+km-duurloopjes in de benen en besloot ik toch de Berenloop te doen. Het zou dan wel een heen-en-weer daggie worden met het OV, dat paste allemaal precies volgens de planning.

En dus was het vroeg op, in een miezerig regentje in het donker op de fiets naar het station en met de trein naar Amersfoort en daar overstappen op de trein naar Leeuwarden. Aanvankelijk heel comfortabel en volgens de planning, lekker relaxed en even de ogen dicht. Maar de planning kwam in de knel omdat er een defecte trein stond op het spoor waar mijn trein over moest, maar dit probleem werd netjes opgelost met slechts 10 minuten vertraging en de aansluitende trein in Leeuwarden naar Harlingen Haven zou wachten. Inmiddels was het een stuk drukker geworden met mede-passagiers, allen op weg naar de Berenloop op Terschelling. En zo bereikte ik in Harlingen Haven toch nagenoeg op tijd de veerboot, sneldienst naar Terschelling; echter tegen de verwachting in besloot de rederij eerst Vlieland aan te doen alvorens naar Terschelling te varen. Vooral de deelnemers aan de 1/2 marathon, die om 12:00 uur zouden starten werden nogal nerveus want het zou wel erg krap worden. Ook ik vond het niet echt fijn, want ik heb wel graag ruimschoots de tijd voor de start van een loop, zeker een marathon. Enfin, het boottochtje verliep voorspoedig, had me aan boord al omgekleed en andere voorbereidingen getroffen en zo was ik nog ruimschoots op tijd om andere bloggers te ontmoeten onder de Brandaris en ook voor de “bloggersfoto”.

Gelukkig had Claudia, ze voorspelde eerder in de week nog omstuimig weer, speciaal op mijn verzoek, prachtig lopersweer geregeld en besloot ik lekker in korte tight te lopen, maar wel met een extra shirt met lange mouwen.

Om 12:35 uur klonk een luide scheepstoeter als startschot en vertrok ik vanaf de Brandaris voor een mooie lange duurloop als sightseeing tour over het eiland. Het was de bedoeling om lekker relaxed te gaan lopen en te gaan genieten, op een schema dat me in elk geval onder de 4:00 uur zou moeten brengen; pakweg 5:25 minuut/km. In de komende weken staan nog een aantal marathons op het programma, en mijn doel is om dat lekker comfortabel te doen zodat een stap naar langere afstanden ( de ultra) dan makkelijker te zetten is.

Na de start loop je de eerste km een rondje door het dorp Terschelling-West alvorens je weer langs de haven komt over de Willem Barentszkade.

Daar was het even schrikken, de 1- en 2-km-paaltjes passeerde ik een tempo van ongeveer 5:00 minuut/km. Oohh, dat is wel aardig vlotter dan ik me had voorgenomen, dat is een 3:30 uur schema, maar het ging eigenlijk vanzelf, zo makkelijk. En als dit vandaag mijn tempo is, dan ga ik maar gewoon lekker zo door. Bovendien liep ik comfortabel in een grote groep, met ook Mo daarin, en dan ga je niet zo maar jezelf laten terugzakken.

En dus ging het zo verder, eigenlijk nog iets vlotter, want het tempo kwam ondanks een toch wel frisse tegenwind zelfs onder die 5:00/km uitkomen, via verschillende kleine dorpjes, tussen weilanden door helemaal naar Oostereind, het uiterste punt van de route na pakweg 18km.

En vandaar volgde de terugweg aan de noordelijke kant van het eiland, door de duinen met veel korte op-en-neertjes en heerlijk in het zonnetje en met de wind in de rug en ik stroopte de lange mouwen van shirt maar op. Hier kwam ik helemaal in mijn element, hier was het helemaal genieten van het prachtige duingebied, afgewisseld met wat bos-gebied.

Het 1/2-marathon-punt passeerde ik als 88e loper in het wedstrijdklassement na 1:42:10 uur (Oei, dat zou me zelfs ruimschoots onder de 3:30 uur brengen) en ik bleef lekker in het zelfde ritme doorgaan. De groep waarin ik, en ook Mo, lange tijd liep, soms uiteenvallend en van verschillende samenstelling, viel hier definitief uiteen. De kms vlogen gestaag voorbij en met regelmaat haalde ik voorgangers in. Bij het 25km-punt nam ik mijn tweede gelletje in via een korte pitsstop en ging weer lekker door; passeerde het 30km-punt en maakte me op voor een stukje strandloop.

Sterk naar boven (“ziet er sterk uit meneer”, ja natuurlijk, ‘k heb toch wel wat klimwerk gedaan dit jaar), en vervolgens het brede strand op. Dat was goed te lopen, wel nat, maar niet te zwaar en vooral mooi natuurlijk; het uitzicht op de zee fascineert mij altijd.

Even later, ter hoogte van de fotograaf, hoorde ik voor mij “gebep”, ja dat was Claudia natuurlijk. Even samen op gelopen, even “gebept en bedankt voor het prachtige weer”, en weer verder. Dan het strand af, dat was even een tempobreker en langs de verzorgingspost, hier ervoor gekozen alleen wat te drinken en mijn derde gelletje te laten voor wat-ie is en weer verder gaan. Het was grotendeels door de bossen verder tot aan de terugkeer in Terschelling-West, waar de laatste km weer door het gezellige dorp leidde tot de finale over de rode loper op de laatste 100mtr tot de finish bij de Brandaris.

Daar was ik terug in een nettotijd van 3:25:02 uur; als 57e in het wedstrijdklassement en als 14e in mijn leeftijdscategorie M50+.

En zoals ik dus twitterde en deze blog opende; dat was niet de bedoeling.

Maar het ging vanzelf, het ging makkelijk, het was genieten.

De Berenloop-marathon; het was prachtig. De natuur, de rust, de duinen, het strand; het weer, de gezelligheid, het geweldige enthousiasme, de Beren (klein, groot, in alle soorten en kleuren) langs de route.

Na afloop nog even Claudia en Mo gesproken, die allebei korte tijd na mij zouden finishen, gedouched in de Sporthal en daar Pieter (sterke PR) nog even gesproken. Een bak erwtensoep, een broodje makereel en daarna weer de boot in voor de terugweg, daar nog even John en Kees gesproken, die beiden een PR hadden gelopen. En toen weer de trein en nog een trein en nog een trein en toen nog even fietsen. En thuis nog de Philadelphia Eagles zien winnen van Indianpolis en om 01:30 uur weer de mand in.

Het was een lange zondag, vroeg op, laat thuis en daartussen even heerlijk 42,195km over Terschelling gedraafd.

2 Comments

John Boer

november 23, 2010 at 10:48 am

Even 3:25 lopen tijdens een tussendoor-marathon ! Het moet niet gekker worden met ‘onze’ Ruud Verhoef, also known as Ruud Wroefff

sportieve groet vanuit de ijle lucht op de toppen van de Amerongse Berg.

John.

 

Jans

november 23, 2010 at 6:39 pm

Het moet inderdaad niet gekker worden met onze Ruud Wroefff.
Al met al, petje af (alweer)

Jans