Volkslauf Eschweiler

Startnummer 590 Jans helemaal kapot aan het einde van de race

Volkslauf Eschweiler

Jans No Comment
Blog Leden

Vandaag, zondag 20 maart stond voor mij de 10 kilometer lange Eschweiler Volkslauf als wedstrijd op het programma. daags van te voren had ik heel veel vertrouwen in een goede klassering, en als het parcours een beetje meezit, een goede eindtijd neer te zetten.

Jammer genoeg begon mijn rugblessure (Stenose) weer op te spelen de laatste dagen en was ik ineens niet meer zo zeker van mijn zaak. Bestudering van het grotendeels bosparcours leerde ook nog even heel snel dat er 130 hoogtemeters overwonnen moesten worden in soms best pittige beklimmingen. Maar wat omhoog gaat moet ook weer naar beneden hoor ik je weer denken? Niets is minder waar maar met een onwillig, stijve en pijnlijke onderrug gaat dalen niet zo als het zou kunnen, supersnel.

Maar dat alles mocht de pret niet drukken natuurlijk. Die zondagochtend werd er hier in Grijzegrubben extra vroeg opgestaan om eerst eens uitgebreid en vooral rustig te ontbijten. De 10 kilometer startte al om 10:00 uur en 10 minuten daarvoor mocht Evy ook even van leer trekken tijdens de zogenaamde Bambinilauf welke ze het naar behoren goed afbracht met een 18e plaats totaal (49 meisjes van 6 jaar en jonger). Een vetlederen medaille werd haar op de finish omgehangen waar ze natuurlijk apetrots op was.

Om 10:00 uur mocht ik dus vertrekken en na het startschot was het eerst 200 meter naar beneden waarna meteen aan de eerste klimmende kilometers mocht worden begonnen. Natuurlijk liep het bij mij niet van een leien dakje en moest ik goed op mijn houding letten tijdens het lopen. Maar het ging, niet super maar het ging. Net voor het 2 kilometerpunt moest ik even langs de kant tegen een boom wat vocht kwijt (te veel koffie bij het ontbijt?) en raakte zo iets meer dan 25 seconden kwijt omdat het touwtje van de korte tight niet snel genoeg los wilde. Korte tight ja want het voorjaarszonnetje scheen die ochtend al heerlijk en uitbundig. Heerlijk gewoon. Na de plaspauze was het zaak niet te snel willen de opgelopen achterstand goed te maken. Helaas was kilometer 2 naar 3 (en verder naar 4.5) een klimmende en kostte dat best veel moeite. 5 Kilometer doorkomst in 22’21” Een goede eindtijd zat er niet meer in. Dan maar voor een goede plaats verder op pad.

In de afdaling die volgde na de 5 kilometer hield ik me nog even gedeisd en dacht met een wat fris gevoel in de benen aan de laatste lange en pittige beklimming te beginnen. Viel dat even tegen. 90 Kilogram omhoog werken kost veel energie maar gek genoeg haalde ik zo heel af en toe nog eens iemand in en liepen mensen voor mij ook niet uit. Integendeel zelfs. Ik had me geconcentreerd op een oranje hardloopshirt zo`n 2 of 300 meter voor mij. De laatste anderhalve kilometer wist ik deze nog bij te halen ook voordat we het atletiek-stadionnetje opdraaiden voor de laatste honderden meters over een zwaren nat en papperige sintelbaan. Ik wist er nog een behoorlijke eindsprint uit te persen om “meneer Oranje” nog net voor te blijven. Eindtijd 43’18” Slechts een seconde langzamer dan de 10 kilometer wedstrijd in januari, maar over een veel en veel zwaarder parcours nu. 45e Plaats totaal en 4e plaats bij de mannen 50+. Vooraf had ik ervoor getekend (gezien mijn rug) maar tijdens de loop en mijn veel betere 2e helft waarin ik heel wat inhaalde had er veel meer in gezeten. Maar toch tevreden 😉

Joyce mocht meteen na mijn binnenkomst gaan gaan warmlopen voor haar 4 kilometer wedstrijd. Ook hier veel bosparcours, een warm zonnetje en een 22’02” eindtijd en gefinisht als 11e dame totaal en 1e bij de dames in de klasse W45 Niet slecht, integendeel. Die Joyce gaat hard vooruit, kijk er mijn eerdere verslagen maar op na. De marathon voorbereiding gaat haar zeer goed af.

p.s. Ook Ron Clarke atleet Robert Willems stond hier aan de start en liep de 1/2 Marathon in 1:26 en een beetje. Ook zeer goed.