EEN KWESTIE VAN DOOOOORGAAN !!!!

Ron Clarke (geboren 21-02-1937) was een van de bekendste middenafstandslopers in de jaren ’60. Tussen 1963 en 1970 vestigde Ron Clarke 17x een wereldrecord in wedstrijden tussen 2 miles en 20.000 meter. Ron Clarke was de 1e atleet die de 5000 meter binnen 13:30 min en de 10.000 meter binnen 28 min liep.

Hij is er echter nooit in geslaagd een gouden Olympische medaille te veroveren; zijn beste prestatie in een kampioensrace resulteerde slechts in een bronzen medaille in de Spelen van Tokio in 1964 op de 10.000 meter. In deze zelfde Spelen kwam Ron Clarke ook in de 5000 meter en in de marathon aan de start, maar eindigde beide races op de 9e plaats.
In de “British Commonwealth Games” won Ron Clarke ook nooit de gouden medaille; zowel in 1962 als in 1966 eindigde hij op de 3 miles als tweede. Wel werd Clarke vier keer winnaar van een Australisch Kampioenschap.

In 1956, Ron Clarke was toen wereldrecordhouder bij de junioren, was het Ron Clarke, die voor 100.000 toeschouwers de Olympische Vlam in het MCG Stadion in Melbourne mocht aansteken. In 2000 was Clarke opnieuw een van de Olympische Vlam dragers voor de Spelen van Sydney.

Ron Clarke zal altijd herinnerd blijven voor zijn heroïsche wijze van lopen, altijd gefocusseerd om te winnen. In de Olympische 10.000 meter race van Mexico in 1968 leidde dit tot dramatische taferelen. Op de hooggelegen Olympische baan bezette wereldrecordhouder Ron Clarke tot 800 meter voor de finish de 2e plaats met voortreffelijke uitzichten op die nog steeds ontbrekende gouden medaille. De concurrentie bestond echter uit mannen (Temu uit Kenia, Wolde uit Ethiopie, Martinez uit Mexico) die op grote hoogte wonen en gewend waren op grote hoogte te presteren. Clarke, uit Melbourne op zeeniveau, liep plotseling tegen een muur, kwam zonder zuurstof, strompelde voort, werd grijs, kwam nog als 6e over de finishlijn en viel bewusteloos neer. Het koste een vol uur en zestig liter zuurstof alvorens Ron Clarke weer bijkwam. Het duurde vervolgens nog twee dagen voor hij weer kon spreken. Ron Clarke hield er wel hartschade aan over; later in zijn leven zou hij dan ook nog een openhart operatie ondergaan. Het onderstreept nog maar eens dat je niet op je top kan presteren op die hoogte.

Opmerking van Ron Clarke: “There was an awful tiredness in all my limbs, a difficulty even in seeing. But I had to finish!”

In 1970 stopte Ron Clarke met hardlopen; hij is nu een succesvol zakenman.

Overigens bezit Ron Clarke weldegelijk een gouden Olympische Medaille:

Na Mexico City bracht Ron Clarke een bezoek aan de legende Emil Zatopek in Praag. Toen Clarke weer vertrok stopte Zatopek hem iets in zijn hand met de opdracht het niet open te maken voordat hij veilig in het vliegtuig had plaats genomen. Clarke, die dacht dat het iets illegaals was dat zijn vriend het land uit wilde smokkelen, maakte het pakje in het vliegtuig open. Het was de gouden Olympische Medaille, die Zatopek in 1952 in Helsinki had gewonnen op de 10.000 meter. “To a very special runner”, had Zatopek op een briefje geschreven in het pakje.