RON CLARKE

Wereldrecordverbeteraar pur sang oftewel  loopwonder uit Australië.

Ron Clarke overleed als gevolg van nierdysfunctie op 17 juni in het Allamanda Ziekenhuis te Southport, Queensland. Clarke was toen hij overleed vergezeld van zijn vrouw Helen en zijn zoons Marcus en Nicolas. Zijn dochter Monique overleed in 2009 aan borstkanker.

Op 18 juni is de familie door het bestuur van de atletiekvereniging welgemeend gecondoleerd.

Eerste minister Tony Abbott stond in het parlement uitgebreid stil bij het overlijden van Ron Clarke en noemde hem een groot Austalier. Herb Elliot, Australisch 1500 meter medaillehouder prees Ron voor zijn enorme bijdrage aan de atletiek. Hij was tevens een geweldige promotor van de gezondheidszorg en lifestyleprogramma’s. Frank Shorter, Olympisch kampioen marathon 1972 zegt: “Ron Clarke was mijn idool. Ik groeide op en zag Ron in zijn donker blauwe singlet met de V op de voorkant. Voor mij was dat het symbool van hardlopen”.

Ron Clarke (geb. 21-02-1937) was een van de bekendste middenafstandslopers in de jaren ’60. Tussen 1963 en 1970 vestigde Ron Clarke 17x een wereldrecord in wedstrijden tussen 2 miles en 20.000 meter. Ron Clarke was de 1e atleet die de 5000 meter binnen 13:30 min en de 10.000 meter binnen 28 min liep.

Hij is er echter nooit in geslaagd een gouden Olympische medaille te veroveren; zijn beste prestatie in een kampioensrace resulteerde slechts in een bronzen medaille tijdens de Spelen van Tokio in 1964 op de 10.000 meter. In dezelfde Spelen kwam Ron Clarke ook in de 5000 meter en in de marathon aan de start, maar eindigde beide races op de 9e plaats.
In de “British Commonwealth Games” won Ron Clarke ook nooit een gouden medaille; zowel in 1962 als in 1966 eindigde hij op de 3 miles als tweede. Wel werd Clarke vier keer winnaar van het Australisch Kampioenschap.

In 1956, Ron Clarke was toen wereldrecordhouder bij de junioren, was het Ron Clarke, die voor 100.000 toeschouwers de Olympische Vlam in het MCG Stadion in Melbourne mocht aansteken. In 2000 was Clarke opnieuw een van de Olympische Vlam dragers voor de Spelen van Sydney.

Ron Clarke zal altijd herinnerd blijven voor zijn heroïsche wijze van lopen, altijd gefocust om te winnen. In de Olympische 10.000 meter race van Mexico in 1968 leidde dit tot dramatische taferelen. Op de hooggelegen Olympische baan bezette wereldrecordhouder Ron Clarke tot 800 meter voor de finish de 2e plaats met voortreffelijke uitzichten op die nog steeds ontbrekende gouden medaille. De concurrentie bestond echter uit snelle mannen (Temu uit Kenia, Wolde uit Ethiopie, Martinez uit Mexico) die op grote hoogte woonden en gewend waren op grote hoogte te presteren. Clarke, uit Melbourne op zeeniveau, liep plotseling tegen een muur, kwam zonder zuurstof, strompelde voort, werd grijs, kwam nog als 6e over de finishlijn en viel bewusteloos neer. Het kostte een vol uur en zestig liter zuurstof alvorens Ron Clarke weer bijkwam. Het duurde vervolgens nog twee dagen voor hij weer kon spreken. Ron Clarke hield er wel hart schade aan over; later in zijn leven zou hij dan ook nog een open hart operatie ondergaan. Het onderstreept nog maar eens dat je niet op je top kan presteren op die hoogte. Reactie van Ron Clarke: “There was an awful tiredness in all my limbs, a difficulty even in seeing. But I had to finish!”

In 1970 stopte Ron Clarke met hardlopen; hij is nadien een succesvol zakenman geweest. Van 2004 tot 2012 was Ron Clarke burgemeester van Gold Coast in de staat Queensland. Ron was op de hoogte dat er een ateletiekvereniging in Nederland was, die naar hem vernoemd was. Ter gelegenheid van ons 35-jarige bestaan in 2012 stuurde Ron Clarke ons drie door hem geschreven boeken op, gesigneerd en al en met een kort bericht voor de leden.

Overigens beschikt Ron Clarke wel degelijk over een gouden Olympische Medaille

Na Mexico City bracht Ron Clarke een bezoek aan de legende Emil Zatopek in Praag. Toen Clarke weer vertrok stopte Zatopek hem iets in zijn hand met de opdracht het niet open te maken voordat hij veilig in het vliegtuig had plaats genomen. Clarke, die dacht dat het iets illegaals was dat zijn vriend het land uit wilde smokkelen, maakte het pakje in het vliegtuig open. Het was de gouden Olympische Medaille, die Zatopek in 1952 in Helsinki had gewonnen op de 10.000 meter. “To a very special runner”, had Zatopek op een briefje geschreven in het pakje. Niet toevallig dat zowel Zatopek als Clarke ereleden zijn van onze vereniging. Na Zatopek is onze naamgever nu ook helaas in de eeuwige loopvelden.           Wij zullen zijn naam, zoals we dat eerder deden, eervol en vervuld met trots dragen.

Namens het bestuur,

John Boer, voorzitter.

 

 

Reactie van Helen Clarke, weduwevan Ron Clarke, op de condoleance van onze voorzitter.

Dear John

Thank you for your message of condolences.
I remember well Ron sending the books to you and he was delighted to do so.
Our 2 sons have been a great comfort to me (we lost our daughter to breast cancer 5 years ago).
The last day before Ron was admitted to hospital was to finish another book (on his fathers family Clarke coming to Australia from Ireland in 1841)
Our son Marcus is going to publish it.  Ron also did a 2 hour interview for a documentary on Franz Stampfl (Bannisters coach) who coached Ron for a year or so in the late 50’s just before we were married.
I really don’t know how Ron had the strength to do all this as he passed away 5 days later.
I have been privileged to have shared an exciting and wonderful life with him.
Best wishes to you and the club

Helen Clarke

You must be logged in to post a comment