Mijn 30e marathon in de Berenloop van Terschelling.

Mijn 30e marathon in de Berenloop van Terschelling.

redactie No Comment
Blog Leden Nieuws

Mijn doel dit jaar, waarin ik 60 ben geworden en 30 jaar loop, is mijn 30e marathon te lopen en het liefst in de Berenloophttp://www.berenloopterschelling.nl/?page=informatie op mijn favoriete eiland Terschelling  en graag in een mooie tijd. Het eerste is gelukt, het 2e helaas niet. Dus geen stoer verhaal over mijzelf, maar wel over één van de mooiste marathons van Nederland.
Om 12.35 uur worden we weggeschoten.  Onder het wakend oog van de Brandaris, tussen een grote rode en groene boei door, begeleid door het oorverdovende geloei van een scheepshoorn. Kippenvel. De witte berenpoten op de weg lijden ons, via een lus door het dorp, langs de grote haven naar de jachthaven.  Links boven ons op het duin de bekende zeevaartschool en rechts de weidsheid van het wad. Een klimmetje langs de jeugdherberg brengt ons op de hoofdweg van Terschelling.  Links huisjes, campings en duinen, rechts de polder met daarachter de waddendijk. De sfeer is feestelijk. Overal hangen vlaggetjes en zitten, hangen of staan (knuffel)beren in de tuintjes.  We passeren de dorpjes Halfweg, Hee en Baaijduinen.
Stryper Wyfke
http://www.skylgenet.nl/eiland/stryperwyfke.php Het Stryper Wyfke kijkt richting Oosterend en wijst ons lopers de weg. Even verderop, bij Seeryp, gaan we rechts de polder in en over een deels onverhard pad richting 10 km punt. Ons publiek hier is een groepje keuvelende ganzen en blatende schapen.  Na de verzorgingspost komen we weer op de hoofdweg en lopen we door Hoorn, bekend vanwege de beroemde zanger Hessel en zijn café de Groene Weide http://www.hessel.nl/. En natuurlijk van zijn optreden, voorafgaand aan de prijsuitreiking in de vertrekhal.  De gezelligste prijsuitreiking ooit meegemaakt. Vandaag niet even binnen wippen, want we hebben een andere missie te volbrengen. Na de laatste twee dorpjes,  Lies en Oosterend, veranderd de wereld ineens. Hier beginnen we, vind ik, aan het mooiste deel van de marathon. Ineens loop je, vanaf  de Bosplaat ,over een schelpenpad door de spierwitte duinen. Rechts, aan het eind van de enige verharde weg, over het duin, weet ik het laatste strandpaviljoen Hartbreak Hotel http://www.heartbreak-hotel.nl/index.php. Hét favoriete plekje op onze fietstochten hier. Maar nu even niet.  We moeten door. We zijn inmiddels over de helft en gaan over het licht golvende pad richting Hoornse bos. 25 km, tijd voor een drankje voor we, via een grote lus, de bewoonde wereld weer inlopen.

Zoals in de meeste dorpen, ook hier weer veel enthousiast publiek. Vanuit Midsland  gaan weer de duinen in naar Midsland aan Zee. Na ruim 30 km mogen we nog “even” een paar km’s van het mooie brede strand genieten. Hier is het lastig je ritme te houden.  Stukken hard zand afgewisseld door stukken mul. Gelukkig is het NO-wind, meestal een tegenstander hier, maar vandaag een vriend. Voorbij het 35 km punt verlaten we het strand en ploeteren we door het mulle zand weer omhoog. West aan Zee, verharde weg en een welverdiende verfrissing. Nog 6 km te gaan. Via een klimmetje langs Hotel Paal 8 en dan de Longway op. En reken maar dat deze mooie (schelpen)weg zijn naam eer aan doet.  Halverwege komt muziek je tegemoet, heel toepasselijk, it’s a longway to Tipperary. Even verderop staat er een draaiorgel. Ze doen er alles aan om ons door de laatste kilometers te helpen.Geweldig.
Onder het spandoek van Staats Bosbeheer door op naar kilometerpunt 41. Hier staat, de koninklijk onderscheiden, Jan Kooistra van SV Friesland ons naar de finish te schreeuwen.  Ook bekend van de Drents Friesche Wold marathon in Diever. Gezellig druk en al een beetje donker is het vanaf hier. Overal branden lichtjes en staat er veel publiek. Dan eindelijk de laatste bocht, de Torenstraat in en over de rode loper naar de finish onder de Brandaris.
Net als de snelboot terug naar Harlingen, had ik ook een half uurtje vertraging vandaag. Maar mijn 30e marathon is binnen en eigenlijk  moet je op zo’n eiland ook geen haast hebben, maar genieten. En dat heb ik ook gedaan. Mede door de geweldige oranisatie en prima verzorging onderweg.

http://heuvelrugloper.wordpress.com/