Stadtlauf Duren

Stadtlauf Duren

Jans No Comment
Blog Leden

Zondag 16 januari was het weer eens zover, een wedstrijdje lopen met z’n allen. Ondanks mijn terug gekomen rugblessure had ik er best wel zin in. Vertrouwen echter had ik niet echt gezien de stijfheid van de (onder)rug. De behandelend fysiotherapeut gaf mij, gezien haar diagnose de vrijheid te blijven rennen. Tegen een lager tempo, dat wel. Door de sneeuw van de afgelopen weken in Zuid-Limburg en de blessure waren het maar weinig trainingskilometers die de voorbereiding moesten vormen voor de wedstrijden in het nieuwe jaar. Ja, op oudejaarsavond nog wel een 10 kilometer gelopen in Elsloo waar ik met een heel hoop moeite nog maar net onder de 44 minuten kon finishen. Achteraf viel die tijd nog mee maar tijdens het lopen had ik de grootste moeite om een beetje tempo vast te houden.

De Stadtlauf in het Duitse Düren werd het dus. Robert Willems wilde graag weer eens vlammen tijdens de Rur-Eifel-Cup wedstrijden en heeft mij overgehaald. Gelukkig …… en ook Joyce en Evy hadden wel weer eens zin in een lekker stukje rennen, dus die ook mee. De omloop door de stad betreft 6 ronden van 1600 meter en een aanloopstuk van 400 meter, 10 kilometer totaal op het programma voor mij dus. Robert raffelde zijn 5 kilometer wedstrijd een uur eerder nog af in 18′46” wat goed was voor een 11e plaats overall en een dikke 1e plaats bij de mannen 45+. Niet slecht en de volle mep aan punten voor zijn klassement.

Joyce liep in diezelfde race naar een heel goede 27′49” waarmee ze een mooie 3e plaats behaalde bij de dames van 45+. 5 jarige Evy raffelde zoals verwacht haar jeugdreeks lekker vlot af. Geen klassement voor de kleine maar wel ontzettend hard gelopen omdat ze van de dikke 170 kinderen achteraan startte en heel makkelijk voor het midden van het deelnemersveld finishte. In haar geval was deelnemen het allerleukste.

Ikzelf ging weer ouderwets veel te vlot van start. In het verleden kon ik dat makkelijk doen maar nu had het als reden dat ik de eerste bochten op het smalle parcours  voorin door wilde brengen om mijn eigen pas en ideale lijn te volgen. Die vele bochten en stoep op en af zijn niet echt bevordelijk voor de rugblessure dus na de eerste kilometer snel gas teruggenomen om in een goed tempo door te lopen. Af en toe goed op mijn houding lettende kwam ik na 5 kilometer door in 21′51” niet slecht omdat ik een eindtijd van net onder de 45′ in gedachten had. Mijn rug begon ik wat meer te voelen, stijfheid onderin. Veel meer corrigeren dus en op de houding letten. Zo ontspannen mogelijk liep ik ronde na ronde als in trance door richting finish waar tot mijn eigen stomme verbazing de klok voor mij bleef stilstaan op 43′17”. Niet te geloven, het voelde vanaf ronde 2 of ik niet vooruit kwam omdat ik constant aan mijn rug dacht en zo rechtop probeerde te rennen waardoor mijn zwaaibeen naar voren maar een heel korte pas kon maken. Je snapt dat ik dik, maar dan ook dik tevreden was met mijn tijd maar niet met mijn loopgevoel achteraf. Maar ik mag niet klagen. Mijn verbazing werd nog groter toen ik de uitslagenlijst onder ogen kreeg, mijn prestatie was ook nog eens goed voor een 5e plaats bij de mannen 50+.

Vanaf nu wat extra rust en de behandeling van de fysio actief ondergaan, inclusief de vele oefeningen. Veel wandelen en af en toe een stukje rennen. In het voorjaar staan we er weer, zeker weten 🙂