Paasloop Kilder

Halverwege de 10 kilometer loop ik er nog frisjes bij

Paasloop Kilder

Jans No Comment
Blog Leden

Na mijn lekker en goed gelopen wedstrijd in Neupré (Challenge Condruzien) van 2 weken geleden was het weer eens tijd om het wedstrijdgevoel verder aan te scherpen. Omdat we toch op een camping in de buurt stonden was mijn oog gevallen op de Paasloop in het Gelderse Kilder. Het was ook meteen een mooi begin van mijn verjaardag deze dag te beginnen met een stukje rennen. 10 kilometer over de heuvelruggen van het Montferland (molshopen in plaats van de Limburgse heuvels thuis rondom Grijzegrubben) om me een beetje thuis te kunnen voelen op een afwisselend parcours. De wedstrijd word steevast als zwaar bestempeld maar in mijn geval was het weer vooral de oorzaak van “zwaar”.

De organisatie verdient in mijn ogen wel een heel dikke pluim, alles perfect geregeld, vanaf het parkeren van de auto tot aan het weer wegrijden. Dat mag je ook verwachten van een organisatie die al voor de 28e maal deze loop organiseert maar je moet het natuurlijk wel waarmaken, en dat deden ze.

Na het inschrijven kon Joyce aan het inlopen beginnen, zij liep de 5.2 kilometer en ik mocht onze kleine Evy bezighouden. Heerlijk rollebollen op het gras van het voetbalveld 🙂 Joyce gaf na binnenkomst al aan dat het warme weer het bijzonder lastig maakte (en misschien ook wel de wijn van de avond ervoor toen we mijn verjaardag al een beetje aan het inzetten waren). Joyce finishte in een voor haar tegenvallende iets meer dan een half uur over die 5.2 kilometer rond de 100e plaats.

Met startnummer 112 Joyce onderweg in de hitte tijdens de 5.2 kilometer

Na haar finish spoedde ik me snel nog even naar toilet om de daarna meteen te melden op de startstreep en aan te schuiven ergens midden in het veld. Even inlopen zat er deze keer niet in, warm was ik toch al. Het parcours over de heuvels van het Montferland is er wel een om in te lijsten, zandwegen, bospaden, enkele klimmetjes waarbij die rond de 7e kilometer de “pittigste” was en vooral deze editie een heel zonnige en warme. Na de start besloot ik om op de eerste kilometer, over een fietspad in de volle zon het rustig aan te doen, ik zag het maar als het stukje inlopen. Bij de eerste bocht naar links, richting de heuvels over een zanderige landweg kon ik mooi mijn plaats vaststellen en telde dat ik op de 73e plek aan het lopen was. Heel af en toe versnelde ik een klein beetje om een plekje op te schuiven. Het devies was een beetje zuinig met de krachten om te gaan om straks wat over te hebben naar het einde toe. De meute voor mij zorgde voor een fikse zandverstuiving over de zandwegen en dat zou bijna het hele parcours niet anders worden, ook in het bos niet. Mijn neus zat ondertussen flink vol en af en toe moest ik kuchen en de neus snuiten om mijn luchtwegen een beetje gangbaar te houden.

Al over de helft van de 10 km en nog even fris 🙂

Toen eenmaal het heuvelachtige gedeelte begon kon ik me een beetje uitleven en haalde ik af en toe wat lopers bij, dat bleef ik doen tot zo`n 500 meter voor de finish, toen was in ene de pijp leeg en werd ik weer bijgehaald door mannen die ik een paar honderd meter daarvoor nog krachtig voorbij snelde. Ik snapte er helemaal niets van. Mijn benen voelden als twee rubber ledematen, te weinig gedronken en te veel in de zon de laatste dagen? Wie zal het zeggen. Op de finish werd ik toch nog 28e, dat was het enige lichtpuntje Mijn eindtijd van 44’04” stelt niet veel voor maar mijn rustige start en vooral die laatste 500 meter (in 2`57”) waren daar debet aan. Zo kun je toch nog een teleurgesteld gevoel over houden aan een best wel redelijk verlopen wedstrijd. De organisatie had me per abuis ingeschreven als veteraan 1 (35- 45 jarigen) terwijl ik toch echt 52 was geworden deze 2e paasdag. Ik zag het maar als verjaarscadeau, of zie ik echt nog uit als een jonkie (blijven dromen). In de klasse veteranen II werd ik 6e, dit voor de statistieken.

Als herinnering kreeg iedere deelnemer op elke afstand ook nog een doos met 10 eieren mee naar huis, wat had je anders verwacht met Pasen? Het is dat Evy de laatste tijd niet “in the mood” is om haar wedstrijdjes mee te lopen anders hadden we de hele week nog eieren mogen eten. Aankomende week weinig kilometers vanwege de kleine haar vakantie en mijn taak als opvoeder/oppasser maar als het even kan lopen we aanstaand weekend weer ergens in den lande.

www.loopmee.nl