Tien dagen Griekenland en de Olympische Spelen

Tien dagen Griekenland en de Olympische Spelen

Jans No Comment
Blog Leden

” Nu of nooit,” dacht ik, toen de Olympische Spelen in Athene echt leken door te gaan (bij die Grieken weet je het immers nooit!); ” hier is je kans om eens in levenden lijve de Spelen te zien”.

Ik bestelde dus kaartjes, kocht een vliegticket (in mei!) en wachtte met spanning op 15 augustus, de dag van mijn vertrek

Meteen al op het vernieuwde vliegveld kwam de Olympische sfeer je tegemoet: tientallen behulpzame Grieken begeleidden iedereen die ook maar even vragend keek, naar de bus, metro of trein in zelden vlekkeloos, maar altijd zeer goedbedoeld Engels.
Ook in Athene zelf straalde het nieuwe en schone je tegemoet: prachtige nieuwe metrostations, waarvan vooral het Syntagma-station opviel: mooi, ruim en haast een museum met prachtige vitrines met alle vondsten die de gravers van de metro-aanleg hadden opgediept. De stad leek zelfs niet te stinken ondanks de veertig graden! De kennissen bij wie ik zou logeren waren de eerste twee dagen uitstedig, maar ze hadden wel een hotel voor me gereserveerd, een tiental kilometers buiten de stad. De helft erheen wan- delde ik, de andere helft ging met de bus.

Maandag 16 augustus
Als ik in Athene ben moet ik even naar het Nationaal Museum waar de mooiste beeld en opgravingsschatten te zien zijn die je je maar voor kunt stellen. Ik ben dan weer ” thuis”.
Uiteraard heb ik even een blik geworpen op de Akropolis en op de andere klassieke ” highlights” . Zwervend door de wat kleinere straatjes stuitte ik op een prettig ogend terrasje waar ik met enkele Grieken in gesprek raakte (wat een voordeel als je Grieks spreekt!). Ik at en dronk daar wat en ik ben daar nog zeker een keer of zes teruggeweest. Om echt de sfeer te pakken en aan de warmte te wennen wandelde ik de tien kilometers terug. Omdat het wel erg hard waaide (de beruchte ” meltemi”, een soort mistral) verraste het me niet toen ik via de t.v. in het hotel hoorde dat de roeiwedstrijden niet waren doorgegaan. De volgende morgen zou worden beslist over het programma van die dag (waarvoor ik kaartjes had).

Dinsdag 17 augustus
Gelukkig, de wedstrijden gaan door; alle herkansingen (met veel Nederlandse ploegen) worden vandaag afgehandeld. Ik leverde mijn bagage (grote rugzak) bij mijn Griekse vrienden af in Egaleo, een vijftal kilometers van het centrum (het Omonia-plein) van Athene verwijderd. Even een uurtje bijgekletst en toen, met de bus, naar Athene en vandaar met het (gratis) Olympisch vervoer naar de roeibaan. Het leuke van de roeiaccomodatie in Schinias is dat die tegen Marathon aanligt. Onderweg reden we dus met de bus voortdurend over de blauwe streep die de ideale marathonroute aanduidt. Ik heb de marathon daar drie keer gelopen (de eerste keer samen met Wim van Amerongen via hem heb ik ook mijn Griekse vrienden leren kennen) en ik zag wel dat het parcours “verbeterd” was: veel nieuw (wat plakkerig) asfalt en nog minder bomen (en koelte) langs de route. Ik benijdde de atleten niet. Ik zat naast een paar Grieken in de bus die zich ook verbaasden over alle veranderingen, met name over de directe omgeving van de (prachtig gelegen) roeibaan. Bij de wedstrijden zelf kon ik, met mijn speciaal gekochte fel-oranje pet op het hoofd) een aantal keren juichen voor Nederlanders die zich voor de halve finales kwalificeerden

Woensdag 18 en donderdag 19 augustus
Mijn plan was om op deze dagen (die ik bewust had vrijgehouden) naar Korinthe en omgeving te gaan en daar enkele dingen te doen die al lang had willen doen
naar het antieke Korinthe wandelen en de Akrokorinth (een 700 meter hoog gelegen klassieke burcht met prachtig uitzicht over de landengte van Korinthe) te beklimmen
in de startrichels staan van het stadion van Isthmia, een van de vier plaatsen waar Spelen werden gehouden zoals de Olympische (je had vroeger de Olympische Spelen, de Nemeische Spelen, de Pythische Spelen in Delphi – en de Isthmische, alle vier Spelen waar formeel alleen maar een krans en de eer te verdienen waren). In de andere drie stadions had ik mijn baantje al gelopen. een stukje zwemmen in het beroemde kanaal van Korinthe (op een bepaald moment wel 80 meter diep onder de weg gelegen!

Ik heb alles kunnen doen, soms zwetend maar altijd genietend. Twee keer heb ik ook nog een stukje van het parcours van de Spartatlon gelopen, de beruchte, bijna 250 kilometer lange hardloopwedstrijd van Sparta naar Athene (Wim en ik hebben nog eens vaag het idee gehad om hieraan mee te doen, maar het is er nooit van gekomen). Het zwemmen heb ik bij de uitgang van het kanaal gedaan vlak bij een heel bijzondere brug: als er boten langs moeten, gaat hij niet omhoog of iets dergelijks maar hij zakt naar de bodem van het kanaal en komt daarna, druipend en wel, weer tevoorschijn.

Vrijdag 20 augustus
De eerste atletiekwedstijden (althans voor mij) in het inderdaad fantastisch mooie stadion; ik was er al twee keer eerder geweest, de eerste keer bij de Europese Atletiekkampioenschappen voor Veteranen in 1994 (actief) en de tweede keer bij de Wereldkampioenschappen Atletiek in 1997 (passief). Uiteraard was ook dit stadion, alleen al door het dak, onherkenbaar. Maar ook om het stadion ( wat zeg ik, de stadions, want het gehele complex telde wel drie, even fraaie arena’s) was het genieten: honderden meters lange reusachtige schermen of boogconstructies waarvan de lamellen open of dicht konden en zelfs konden ” wapperen” om voor koelte te zorgen, grote waterpartijen, tientallen restaurantjes en, niet te vergeten, honderden behulpzame (maar wel nauwgezet controlerende) Griekse suppoosten, vrijwilligers en agenten. Welke wedstrijden ik heb gezien? Wel, de eerste avond een prachtige 10.000 meter-finale, met een overtuigende winnaar en een minder overtuigende Kamiel Maasse. Ik heb hem later in het Holland House nog even gesproken en hij wilde er niet zoveel meer over zeggen dan dat hij ” het” die avond niet had. Verder leuke series (1500 meter mannen, 100 meter mannen en vrouwen etc.).
Heel laat ” thuis”.

Zaterdag 21 augustus
Ik heb op de Plaka geprobeerd om voor deze dag nog kaartjes te bemachtigen; ze waren er wel maar niet voor de wedstrijden die ik wilde zien. Een dagje Athene,dus. Ik ben een aantal uren op de Kerameikos geweest, een zeer beroemde begraafplaats van het Klassieke Athene, waar ook de Heilige Weg begint die de pelgrims vroeger naar het heilige Eleusis voerde; daar werden ze ingewijd en kregen een soort garantie voor een prettig hiernamaals. Op deze plek hebben ook de bekendste politici uit de Oudheid hun redevoeringen gehouden. Misschien zegt de naam Pericles iets. Verder heb ik ook uren doorgebracht op ” mijn” terrasje, met retsina en gezellige Grieken. In het Heineken Holland House bracht ik laatste uren van de dag door (huldiging van Mia Audina zilver bij het badminton). Ik ben wel vaker in dat House geweest; het was er gezellig, hoewel het bier er wel erg duur was!

Zondag 22 augustus
Na een wandeling in de stad (altijd levendig, concerten tot midden in de nacht op vele pleinen) en een lunch op de bekende plek begaf ik me weer naar het atletiekstadion voor o.a. de 100 meter-finale. De meeste toeschouwers namen de andere races en technische onderdelen (discus, polsstokhoog) voor lief en pepten zich net als de atleten op voor het ” klapstuk”.
Wel, dat was het: op een gegeven moment danste het hele stadion (de Nederlandse kolonie incluis) de sirtaki. Wat een belevenis!

Maandag 23 augustus
Het feilloze Olympische vervoer bracht me ’s morgens vroeg naar het hockey-stadion waar ik jammer genoeg geen Nederlandse teams kon aanschouwen, maar wel enkele concurrenten van hen aan het werk zag: Nieuw Zeeland en Spanje wonnen vrij gemakkelijk van hun tegenstanders. In de nabijheid van het complex glinsterde de zee verleidelijk, maar ik heb me toch maar met de sport beziggehouden. Overigens: alle stadions lagen ver buiten Athene, zodat er geen sprake was van smog of vieze lucht. Alleen de marathonfinish (in dat geweldige stadion!) en de wielerwedstrijden vonden in de stad zelf plaats.

Dinsdag 24 augustus
Jammer genoeg alweer de laatste dag in Athene. Het werd weer een mooie atletiekdag met een goed acterende Vroemen (3000 meter steeple), Liefers (1500 meter) en vooral Warners (tienkamp) voor Nederland in de hoofdrol. Met pijn in het hart nam ik afscheid van het stadion, mijn Griekse vrienden en Athene.

Woensdag 25 augustus
Vliegtuig ” overbooked”, vlucht via Genève, vier uur vertraging, d.w.z. om 7 uur ’s morgens uit Egaleo weg, om half elf ’s avonds thuis.

Marijn Lockefeer